Lieve Manon
Ik ben normaal altijd heel spraakzaam maar nu kan ik gewoon even op geen woorden komen. Al de hele avond lig ik te denken aan jou. En echt alleen aan jou. Ik wil er voor je zijn, ik wil bij je zijn, ik wil je knuffelen, ik wil met je praten, ik wil je helpen je gedachten te verzetten, maar het aller-aller-allerliefste wil ik je gewoon weer beter maken. Spijtig dat wat ik wil niet altijd is wat effectief gebeurd. Ik begrijp ook dat je nu overdonderd wordt met berichtjes, je eigen gedachten & waarschijnlijk ook verpleegsters. Daarom heb ik een ideetje. Ik weet niet of je er iets aan hebt, maar geef het een kans. Vanaf hier moet je je gsm aan je mama/papa geven en zij/hij moet het volgende stukje voorlezen. (Niet valsspelen he😉)
Sluit je ogen en probeer je terug te trekken in een soort van eigen stille bubbel. Probeer enkel de stem te horen die nu aan het lezen is. En vul het zwarte zicht van je gesloten ogen op met je verbeelding. Persoonlijk denk ik dat je best eerst een roze achtergrond inbeeld. Op die roze achtergrond bevindt zich een plekje vers gras. Lientje en Ordessa staan samen lekker hun buikjes te vullen. Plots rukken ze hun hoofden op. Het geluid van een fietsbel. Manooooon is daar! Hinniken ze tegen elkaar. Met je felblauwe jas nader je steeds dichter. Ordessa komt af gegaloppeerd en Lientje draaft er rustig achterna. Wij willen koekjes! Hinniken ze. Zodra je het slot van de poort opent, is er geen ontsnappen meer aan. Langs alle kanten krijg je kusjes en word je afgetast. Een beetje later arriveert er een zwarte Mercedes die volgens jou een hele goede geur heeft. Achter die auto hangt de trailer! Want ja we gaan op stap. Jij zet de paarden op de trailer (de trailer is trouwens roze met glitters speciaal voor jou) en ik laad de zadels en de rest van de spullen in de koffer. De laadklep van de trailer gaat toe en weg zijn we. Je stapt in en opeens hoor je een enorm geblaf vanop de achterbank. Spok, Booba & Kwispel zitten jou alle drie aan te staren tot je ze hun nodige portie aandacht hebt gegeven. Booba heeft natuurlijk zijn speeltje al vast! Na 20 minuutjes samen luid meezingen met de radio arriveren we op het ruiterpad. Paardjes worden afgeladen en Booba mag zijn energie kwijt. Kwispel en Spok houden het bij de autorit en verkiezen om samen op de achterbank te mogen slapen tot wij terug zijn. Jij zadelt Lientje op, ik zadel Ordessa op en daar gaan we. Lientje draagt roze flextrainers afgewerkt met schapenwol. Het dekje is in bijpassend roze afgewerkt met een glitterrand. Ordessa heb ik ook een roze dekje opgelegd zodat we niet uit de toon zouden vallen. Lief he! Die roze van Nici met hartjes op zo. We betreden het ruiterpad en Booba die loopt enthousiast mee met ons. Ordessa is natuurlijk een wilde brok energie die af en toe een vreugde sprongetje maakt. Lientje is haar rustige zelve maar dan toch ook een tikkeltje actiever dan dat je van haar gewend bent. Terwijl ik klungel met hyperactieve Ordessa galoppeer jij al lachend naast ons. Losse teugels en je armen wijd gestrekt. Stiekem ben ik toch een beetje jaloers hoor. Maar Ordessa kalmeert al vrij snel en uiteindelijk galopperen we hand in hand naast elkaar. Met luid hinnikende paardjes, roze setjes en zo een vriendschap hebben we echt wel de show gestolen! Na een geslaagd ritje komen we terug aan de trailer. De paardjes zijn moe maar tevreden. Booba daarentegen die had nog een rondje aangekund. De paardjes worden op de trailer gezet en Booba in de koffer. Die ziet niet meer zwart wit maar nu echt volledig zwart. Liggen graven en rollen in het zand en natuurlijk is zijn speeltje al die tijd bij hem geweest. Terug aan de wei brengen de lieve buren water zodat we de paardjes kunnen verfrissen en Booba ook terug zwart wit kunnen maken. Kwispel en Spok hebben er allemaal geen last van. Die liggen nog steeds goed te slapen. We zetten jou fiets in de trailer, nemen afscheid van de paardjes en geven ze een hele emmer wortels als beloning. Terwijl we wegrijden van de wei, zien we de paardjes nog neerploffen voor een goede rolbeurt. Leuk he... juist gewassen paardjes die gaan rollen. Toch goed dat het geen wittekes zijn. Ik zet jou, je fiets en je twee viervoeters thuis af. Een geslaagd avontuur was het toch weer!
Zo! Dat was het. Ik hoop dat je er van genoten hebt. En als je het leuk vond, laat maar weten, dan neem ik je snel mee op een volgend avontuur. Het kan dan misschien even niet in werkelijkheid, maar we zetten ze gewoon verder in onze verbeelding! Hou je goed en slaapwel.
Liefs ❤️
Jolien
Zo een mooi verhaal... zag het helemaal voor mij <3
BeantwoordenVerwijderen